SALUTU A
LU GIURFU
Giurfu miu t’appi
quattr’anni
ccu n’arduri e
ccu n’affettu
unni ancora li me
affanni
sunnu dda misi a
pruspettu
cce ddu poviru
garrubbu
cchiù nun dormi
in santapaci
lu iacobbu cubbu
cubbu
parti canta e
parti taci
malinconica la
terra
nun mi vidi e sta
cunfusa
comu fussi ancora
nguerra
soffri peni a la
rinfusa
già sta terra
ntra li nervi
era china di
lurdura
pussidennu certi
erbi
supra e cchiù di
la natura
ccera tregu e
ccera aina
giugliu ‘nfutu e
spinipungi
mazzulina e paparina
finucchiastri
ardica e iungi
‘ntra li mura li
ruvetti
ntra li cciappi
scupi e disi
unni amici ccu
scupetti
sempri dda
stavanu misi
nun vi dicu na
minzogna
st’erbi iù li
spricignai
ca pareva na
vrigogna
st’erba mpinta
nterra assai
ora Giurfu ti salutu
ppi l’eternu e
cchiù nun tornu
famu a Cristu un
granni vutu
di livarimi stu
frastornu
sempri penzu ddi
nuttati
quannu stava in
dormiviglia
ccu li labbra
addisiccati
nzemu a tutta la
famiglia
quantu amici mi
purtaru
l’onuranzi
d’amicizia
sutta un beddu
ariu chiaru
ntra sta terra di
delizia
misi tutti in
radunanza
si parlava
allegramenti
mentri Veneri a
distanza
stralucia assai
lucenti
di ccà e dda sti
gran pianeti
ccu Nettuno Giovi
e Marti
ntra stu menzu
l’Arieti
l’infinitu luci e
sparti
poi la Luna a
granni discu
ccu la faccia
arraccamata
menzu a l’arbuli
e lu friscu
cci alligrava la
cuntrata
ddocu nasci na
ciantona
discurrennu di
scienza
ca sa tutti nun
vi stona
vi la cuntu in
cunfidenza
cce cu dissi
anticamenti
ca la luna e abitata
nun si sa però
l’agenti
siddu su di forma
alata
stu discursu già
fu fattu
‘ntra la nostra
cumitiva
mentri unu tuttu
on scattu
l’universu quasi
arriva
ma però nun metti
‘mprisa
di stu munnu e
l’autru munnu
quali tema si
spalisa
siddu un cce
n’ecu profunnu
ddocu iu rispunnu
e dicu
ca la scienza e
troppu granni
ma però nun mi
cci ntricu
ntra sti pampani
di canni
la scienza la
suspetta
quarchi cosa di
ddassusu
cunfirmarla nun
cci ‘mpetta
siddu e omu
scrupulusu
ogned’unu ogni
pirsuna
sta applicatu all’intellettu
ca natura leva e
duna
ed in parti fa
cchiù effettu
iu ca sugnu
appassiunatu
ccu l’aratu e lu
zappuni
di la scienza mi
dilatu
peggio ancora di
Patuni
penzu sulu li
suspira
la stanchizza e
lu travagliu
quannu vuscu
quarchi lira
ppi accattarimi
lu scagliu
penzu a tanta
gilusia
di stu Giurfu
amatu tantu
ca parlannu
‘mpuisia
la sbintura sò
cci cantu
ppi dda sula aria
frisca
c’allargava li
purmuna
cchiù cci penzu e
cchiù mi pisca
cori e vucca a
mizzicuna
ppi ddi nesti ca
nistai
si li guadi un
sacciu cù
Giurfu beddu ti
lassai
comu a munnu un
fussi cchiù
ora sì, lu tò
patruni
truvirà n’omu
d’abbeni
e D’accardu
agnuni agnuni
sintirà li novi
sceni
quannu n’omu si
fa zitu
già a la zita cci
prumetti
di purtarisi
pulitu
senza sciarri e
nè difetti
cc’è daveru cu
l’otteni
stu rimorsu di
coscienza
di vulirla sempri
beni
ccu lu cori e la
climenza
ma però di tantu
in tantu
cc’è viggilii ammucciati
di purtari a duru
chiantu
‘nzina a l’angili
biati
Villarosa 27
Marzo 1950
Nessun commento:
Posta un commento