LU SFACINNATU - A FRATILLANZA

RUBRICA    CARMELO   D’ACCARDO

( a     cura    di   Fedele   Di  Francisca )

Con     queste   due    piccole   poesie   il   poeta   vuole   soltanto 

descrivere   alcune   modalità   di   comportamento    in  società,

sia   in   pubblico  ( a  chiazza )   sia   in   privato   (  famiglia  )  i   titoli:

1)  LU   SFACINNATU               2)  A     FRATILLANZA

                                         LU      S F A C I N N A T U

La  pipa  mmucca,  a  n’anculu  di  chiazza

discurri   la  so  scena,  di  la  vita

vita  ppi  accussì  ddiri,  vita pazza

comu   ppi  d’iddu,  e  l’autra   partita

e   parla,  parla,  ppi  fari  sputazza

dicennu    c’ogni   cosa   è   già   finita

e  cchi   l’umanità    tutta   s’ammazza

ppi    guadagnari   un   pocu  di   munita

la   mala   vuluntà   di   l’omu  arriva

ca   pigliannu   la   petra   a   lu   lavari

di   circari   travagliu   sinni    priva

e    la    chiazza    diventa   un   largu   mari

di    genti,   ca    vannia    la   sarda    viva

senza    ca   nuddu   si   nni    va    a    piscari.

                                                            A       F R A T I L L A N ZA

Fratillanza!    Ca   gridi  –  fratillanza

lu    gridu   ccu   lu   cori ? O   ccu   la   vucca

ogn’omu    penza   sulu  a  la  sò  panza

e   sulu   ppi  la  sò,   tuttu   s’ammucca

e   tanti   ca   malati   di   gnuranza

di   la   sò   gorgia,   chistu   gridu   sbucca

evviva!   evviva!  a  rocchia  e  a  radunanza

ma   ‘nsegretu,  si  paranu   la  cucca

evviva!   ancora   tutti   riuniti

cunzimili,   ad   una    massa   di   surdati

ma   iu   rispunnu   a   tutti  –  cci   criditi?

di    quantu   fami   cc’è   a   li  strati   strati

unni   si perdi   l’acqua  –  lu  sapiti?

‘ntra     li   isterni,   di    li   stessi   frati.

Carmelo   D’Accardo