martedì 14 gennaio 2014

SUMMA ITALIA MIA

RUBRICA  Carmelo  D’accardo
(a  cura  di  Fedele  Di Francisca)
Noi, che  siamo   nati   dopo  il  1945,   possiamo   soltanto   immaginare   le  condizioni   della  Italia,   dopo    una   disatrosa   guerra. 
SI,  abbiamo   visto   i  filmati,  ma   viverla   in   prima   persona   è  un’ altra  cosa.
Questo  è   successo   al   Poeta   D’Accardo,  che  ha  dedicato    nel  1946  a  “Summa  Italia  mia” ,  come  la  chiama  Lui,  la  Poesia   dal  titolo  “ SUMMA  ITALIA   MIA

 

 

Summa  Italia  mia,  quannu  ti  guardu

‘ntra  lu  tò  statu, comu  si  ridutta
‘mmenzu  a  li  vampi,  comu  a  tia  mi  ardu

2
già  la  timpesta,  ti  lassau  distrutta
trannusi,  ponti,  casi  e  pidamenta
massima  unni  cchiù,  la  china  sbutta

3
oh!  Quali  mia  pietà,  ca  mi  turmenta
ca  ti  vulissi  vidiri  na  vota
ccu  li  chiaghi  sanati,  e  cchiù  cuntenta

4
comu  a  l’antica,  ccu  la  trizza  sciata
la  spata  in  manu,  comu  a  San  Micheli
quannu  ccu  un  corpu,  a  lu  visperiu  sbota


5
sacru  ricordu  miu,  comu  lu  meli
ti  speru,  ti  cuntemplu, ogni  momentu
dicu  Gesuzzu!  Ascutami  a  li  celi

6
leva  a  sta  Matri,  tuttu  stu  turmentu
ca  strati  strati,  comu  piccilidda
chianci  ppi  lu  panuzzu, e ppi  lamentu

7
ca  si  vosi  accussì,  la  mala  stidda
di  perdiri  li  gammi  e  li  so  vrazza
senza  pani,  di tunnu  un  la  spuntidda

8
siddu  senza  linzola  e  né  chiumazza
dormi  di  mala  cura,  e  sonnu  picca
la  brutta  fami,  l’anima  cci  strazza

9
si   n’arvulu  ben  fattu, bonu spicca
riccu  di  rami  e  carricu  di  frunna
siddu  un  ci  chiovi  un  frutta,  ma  strasicca

10
si  meci,  un  bonu  clima,  acqua abunna
e  l’arvuliddu,  veni  abriviratu…
carrica  e  utili  duna  a  la  rimunna

11
mmeci  l’Italia  nostra,  senza  ciatu
quali  aiuti  po’  dari  a  li  sò  figli
si  lu  iardinu  sò  è  divastatu?

12
giru, caminu  e  guardu  li  sò  gigli
piatusi, sicchi, sicchi  e  ‘mpatidduti
comu  la  carni, supra  li  gradigli

13
anchi  li  parmi  viu  ‘nziccanuti
simbulu  eternu,  di  la  nostra  storia
ccu  li  ramuzzi  sò,  ‘nterra  caduti
14
e  ppi  nun  dari  a  nuddu  vincitoria
chianciu  nascostu,  tra  n’arcova  o  n’arcu
nun  dannu  tregua,  nò,  a  la  mia  memoria

15
Italia mia!  ‘ntra  stu  duru  varcu
rusbigliati,  un  pinzari  la  tò  scena
si  la  tò  sorti,  è  mmanu  di  San  Marcu

16
nun  sempri,  quannu  c’è  na  dura  pena
durari  eterna,  nun  si  scrivi  mai
passa  lu  tempu,  campia  ed  assirena

17
di  li  figliuzzi  toi  morti  ca  hai
sempri  su  gloria  tò,  dirittu  e  stima
fruntu  a  lu  munnu,  ca  ‘nginocchiu  stai

18
si  a  l’arvuliddi  tò,  siccau  la  cima
e  lu  ziccuni  virdi  s’ammanteni
scatta  di  latu, e  torna  cumu  prima

19
quannu  natura, ruppi  li  sò  freni
ed  agitata, sdirrupau  Missina
nuddu  ci  critti  cchiù,  ca  munnu  cceni
19
cc’era   lu  sancu,  ca  scurria  a  lavina
mmenzu  di  petri  e  sterru,  e  massi  e focu
senza  nuddu  riparu,  a  dda  ruvina

20
intantu, ccu  lu  tempu, a  pocu  a  pocu
ppi  vuliri  di  Cristu  e  ccu  la  sorti
sorgi  Missina, ‘ntra  lu  stessu  locu

21
ora  Missina  avi  tettu  e  porti
a  Missina  si  parla  missinisi
e  missinisi  su,  ‘nzina  li  morti

22
ccussì  tu  Matri  Italia, ‘ntra  stì  ‘mprisi
di  guerra, strapazzata  comu  linu
guerra  e  disastru,  ca  ‘ncruci  ti  misi

23
e  nui  d’appressu  di  lu  tò  distinu
comu  furmichi, quannu  a  la  so  tana
si  aiutanu  a  vicenna,  e  di  cuntinu

24
cu  scippa  sterru  e  cui  lu  sterru  acchiana
cu  lentamenti,  porta  la  muddica
ma  di  la  tana  sò,  nun  s’alluntana

25
ca  si  alivoti,  un  malu  tempu  aghica
e  di  acqua  o  di  ventu  o  di  furtura
dormi  tranquilla  in  paci  e  un  penza  a  dica

26
quannu  na  matri,  ‘ntra  li  so  dimura
avi  li  figli  onesti  e  obidienti
surpassanu  qualunchi  sia  sbintura

27
li  ricchizzi  a  lu  munnu, un  sunu  nenti
ma  quantu  va  la  paci  e  la  cuncordia
mancu  na  massaria  ccu  li  sò  armenti

28
ca  d’alivoti, ‘ntra  na  miniscordia
quannu  l’ira  di  l’omu  è  ‘nferocita
o  perdi  o  vinci,  grida  misericordia

29
dunca  si  nui,  unn’avemu  munita
basta  ca  simu  sempri  italiani
ccu  lu  tempu  s’aggiusta  la  partita

30
disidiramu  a  Diu,  tecchia  di  pani
ca  nun  mancassi, ‘ntra  la  nostra  casa
‘ntra   lu  nostru  casciuni, ogni  dumani




31
ca  ‘ntra  lu  munnu, la  cchiù  duci  frasa
e  chidda  di  lu  pani  e  poi  li  spogli
veni  d’appressu,  a  la  secunna  basa

32
senza  pani,  cc’è  sciarri  ccu  li  mogli
e  ccu  li  figli,  trivulu  e  baccanu
quannu  lu  patri  dintra  s’arricogli

33
oh!  Diu, ppi  tua  pietà,  mentri  st’arcanu
iu  a  la  Matri  Italia  discrivu
stenni  di  ‘ncelu, la  tò  santa  manu

34
e  a  tò  pariri,  ca  cui  di  pani  è  privu
binidicilu  e  dunacci  ristoru
ccu  lu  tò  sazianti  duci  civu

35
miu  Diu  signuri  pietà!  Prima  ca  moru
duna  a  sta  matri  Italia  paci  e  amuri
ca  martiri  di  pena  canta  a  coru
l’innu  di  carità,  chiaghi  e  duluri.


La presente lirica da me descritta nel 1946, volle dimostrare il dolore della mia Madre Italia, dopo la sua sconfitta.



Nessun commento:

Posta un commento