domenica 16 luglio 2017

A MADONNA DA CATINA

La Video/Poesia è su facebook a pagina  "Le poesie di Fedele" oppure su youtube digitare Le Poesie di Fedele, A MADONNA  DA  CATINA          

A  MADONNA  DA  CATINA

Nun  sacciu  di  unni  accuminciari  prima
ppi  la puisia  di  la  Madonna  di  la  Catina !
Ma, pianu, pianu,  vaiu  truvannu  la  rima…
forsi  ccu  lu  aiutu  di  la  Madunnina

Iè  ‘na  bedda  festa  tradizionali  popolari
la  strata  s’aviva  a  illuminari
un chilometru  si  aviva  a  fari
e li  pidi  s’avivanu  a  usari

la  Madonna  lu  viaggiu  si  faciva
a  pedi  scauzi, la  sposina  iva
mentri  ca  lu  me  patri  la taliava…
“Ma  nun  iè  Maria Rosa,  chissa  ca  passava” ?

Lu  ma  patri  si  aviva  stranizzatu
nun  sapinnu  ca  SCOUT   aviva  statu
li  purmisioni  fatti  si  mantinu….
e  didda  la  stava  mantininnu  ‘nchinu

Quannu  iu  iera  nicu,  nun  lu  capiva
lu  motivu  di  lu  viaggiu  ca  si faciva !
Eccu  ca  di  ranni,  puru  a  mì,  capitava…..
dicinnu  lu  Rosariu,  mentri caminava  !

Ni  susivamu,  maritu  e  muglieri,  da  ura
e lassavamu  la  machina  a  Brivatura
a  pedi,  e  dicinnu  prijeri, a  bassa  vuci….
accuminciannu,  di  lu  segnu  di  la  cruci

Facinnu  chistu  itinerariu
ni  dicivamu  lu  Rusariu
senza  badari  all’orariu
taliannu  sulu  u  breviariu

iè  indescrivibili  la  serenità  ca  si  iva  a  pruvari
ca  d’ora  in  avanti,  nun  lu  puzzu  cchiù  fari
datu  ca  nun  puzzu  caminari….
tutti  ‘sti  cosi,  mi  li  puzzu  scurdari

ma  ristatu, lu  pallinu  di la  puisia
e  lu  gioiellu  di  la  muglieri  mia
ca  teni  la  famiglia  in  armonia,
pirchì,  vicinu  a  didda,  sparisci  la  Lagnusia !

Ma  li  biddi  ricordi  anu  ristatu
sempri  ’na  festa sentita  a  statu
iè  tradizioni  ca  li  pizzi, cche  sardi, namu  mangiatu
nu  me  cuscinu  di  Milanu  s’ arricampatu  !

L’autri  anni  lu  complessu  ccià  statu
ma  ‘stannu  si  iè  diversificatu
a     la  GRIN PLAST, lu  travagliu  sa  pirdutu
ppi  essiri  solidali,  la  festa  a  finutu !

Lu  me  cuscinu  iera   tuttu  abbiliatu
aviva  fattu  assai  spisatu
ca  muglieri  e  figli  s’aviva  purtatu
accussì li  biddi  sensazioni   s’avissiru  tramandatu

“Iè  inutili  ammucciari  lu  suli  cco  crivu”
Lu cristianu  si  senti  cchiù  giulivu
quannu  lu festeggiamentu  iè  mantenutu  vivu
ricurdannusi  di  lu  patri e la  matri,  ‘nti lu  jurnu festivu !

Ora  chiudu,  ca  troppu  longa  sa  fattu,  chista  puisia
augurannu  a  li  cassaintegrati,  di  truvarui  ‘na  giusta  via
sempri  addumannannu  a la  Madonna,  lu aiutu
e   ccu  chistu  auguriu,  lu  puema  iè  finutu.
                                                               Fedele  Di Francisca
Villarosa (Enna)  21 maggiu 2014


Nessun commento:

Posta un commento