CINE    ITALIA   (in    Sicilianu )

              ‘nto  paisi,  nun  c’era  autra  manera  di  aviri  svagu

a parti li taverni,  ca  nn’  aiu  parlatu,  e  nun  divagu

si  formava  ‘na  certa  atmosfera

ca  i  giovani  di  ora  nun   cridirannu  mai   vera  !

               Davanti a la trasuta,  nun  mancavanu  li  bancarelli:

ciciri,   simensi,  favi,  gazzusi,  e  caramelli.

‘nti  lu  ‘ntervallu,  vanniavanu :  GAZZUSI  !

e  ni  mangiavamu  li  caramelli  cchiù  gustusi

                C’era  lu  Diretturi,  giacca,  cravatta,  eleganti

a  propaganta  ‘mpicicata   cco  collanti

di  lu  biglittaiu, si vidiva  sulu  la  facci  e lu  pittu

sempri  additta,  cu   controllava  u  biglittu !

         cci  vastavanu  centu   liri,  ppi  lu  film  taliari !

taliari,   tantu   ppi   diri,    filmi   di     ‘nsirtari !

Succidiva  lu  caos  cchiù  completu

Nun s’arrinnisciva  a  teniri    a   nuddu    cuietu

                SCIACALLU,  GRIDAVA ,  TUTTU  ARRAGGIATU

Lu guaiu iera quannu a pellicula  s’aviva  rumputu

friscari,   vanniari ,    e  a  cchiù  nun  puzzu

i  timpi   di  riparazioni  s’arridducivanu   all’ussu  !

 Tuttu  ‘stu   caos,  succidiva  ‘nti  la  sala !                                                                                               ‘nta  tribuna,  ammeci,  pariva  ‘na  sirata  di  gala                                                                                          Tutti  vistuti    di  festa,   distinti, e tanta signorilità,                                                                                           si  putiva   taliari  u  film   ccu   assai   serenità.

   U  cristianu  cchiù   allittratu,  cco  gustu  cchiù  finu                                                                          assittannusi  ‘nti  lu  salottinu                                                                                                                si   putiva                                        livari sfiziu                                                                                                                                                  di  taliarisi    lu    film,   fin    dall’ iniziu  !

nun  esistiva un  sulu  proprietariu                                                                                                     cumu   lu  film  di  Tornaturi,  ca  vincì lu  premiu                                                                                    assai  iera  a  difficoltà,  ppo  bilanciu  monetariu….                                                                                          ca lu  gsturi  stava  pirdinnu l’itinerariu

Ammeci  cci  venni  ‘n’idea  brillanti                                                                                                       e  lu  successu  fù  strabilianti !                                                                                                                 “La  matinè Domenicale  si  iè   ‘nventata                                                                                                         a  li  film  ppe  carusi  didicata”

Si  cementava  affettu  e  comunicazioni                                                                                            Taliari   li   papà,  cumu  ‘nti  ‘na    processioni                                                                                          ppi  iri  a  taliari   la  proiezioni                                                                                                              ma  ascutami,  a  mi,  mi  viniva  n’emozioni  ! ! !

gennaio 2015       Fedele   Di Francisca