venerdì 23 dicembre 2016

QUANNU IMMU A TEATRU

QUANNU  IMMU    TEATRU
(la   versione con sonoro  su facebook  a pag Le Poesie di Fedele 
COMMENTO  DI   Isora  Tagliavini
Caro  Fedele,  è  bellissima  questa  poesia,
piena  di  sentimento, che  traspare  da  ogni  parola,
piena  di  gratitudine  per  la  vita,
che  ti  ha  fatto  inconttrare  tua  moglie,
mi piace  molto l’ episodio  del   teatro
dove  dimostri  una  incredibile e ammirevole
modestia.     Bravo.
Isora  Tagliavini       marzo 2013
                                                 QUANNU    IMMU   A   TEATRU

La  me  muglieri  mi  diciva, mi   piacissi   iriu  a  lu  tiatru
ora   tintu  di  spiegari  cumu  fù   rializzatu

                                  iu  sulu  a  Villarosa  aviva  lu  travagliu
mi  piacissi  puru,  travagliari  a  lu vagliu !

‘na  vota  unu  mi  dissi,  ti  lu  vo  fari  nu  travagliu  a Sperlinga?
e  partimmu  ccu  tutta  la  carlinga

unni  travagliaiu  ppi  daveru  forti
ma  ppi  mezzu  di  lu  passa  parola,  mi  spustaiu a  Leonforti

e  duppu   mi   spustaiu   a   Catenanova,
unni  ‘nti  ‘na  trattoria,  manciavamu  la  frittata  ccu  li  ova !

La  figlia  di  la  fattoressa
nun  iera  ‘na  dutturessa

ma  lu  frati  Salvu   stava  amminsu  la  ressa
‘nti  lu  munnu  di  lu  spettaculu,  e  no  a  la  messa

Ti  lu  vo  fari  l’ impiantu, ‘nti  n’  ufficiu   “no  profit” ?
pirchì,  cci  diciva  di  no,  puru  ca  iera   no  profit  ?

accussì  ficimu  amicizia  ccu  Salvu,  lu  Fisiuterapista
ca  però  organizzava  serati  in  pista          

Datu  ca  a  fattu tutu  cosi a  gratis,  nenti   di   guadagnatu,
quattru  biglietti  ppi  lu  teatru,  postu   riservatu.

Quannu  a  lu  Teatru  la  machina  avivamu  posteggiata
ieramu  4  pirsuni,  tri  cuntenti  e  Annalisa   ‘nfungiata.

Quannu  trasimmu  a  lu   Tiatru
pari   ca   avissi  arrivatu  nu  Sinnacu  assinsiatu

a  l’ accuglienza  l’ hostess  in  divisa  addumannà  lu  nominatu
parivamu  turnati   di  dui  seculi   indietru

e   ni   ficiru  assittari  a  lu  palcu  riservatu !

Annalisa  e  Maria Rosa   ieranu  vistuti   di  gala
e  purtavanu  la  vesti  longa  ccu  assai   gana

parivamu  itolati  nobiliari  ccu  li  grana….
la  sirata,  nun  iera  stata  vana.


La  felicità  traspariva   da   tutti  li  pori
sunu   momenti  indimendicabili,  a  tutti  li  ori

l’ organizzatori  di  la  sirata,  vinni  a  fari  li  onori
cci  fici  lu  baciamanu,  ca  ancora,  quasi  senti  l’odori.

Aiu  scrittu   ‘sti  cosi  belli,  in  onori  di  la   me   mugliera
ca  oi  fa  l’anni,  e  di  la  so’  vita,  si  nni  po  iri  fiera

a   sempri  operatu  beni   ppi  li  figli  e  lu  maritu…
e  cci  dicimu  grazzii,  ca  ai  nu  ranni  mìritu

di   tinìri  unita  la  famiglia
cci  vulissi  ‘na  Maria Rosa  ppi  ogni  famiglia

ma  puru  ‘na  Maria  Rosa  a  capu  di  la  regioni
ppi   putiri   eliminari   tutti   li   ‘mbrugliuni

pirchì,  didda l’ avissi  la  capacità
di   guvirnari  ccu   l’ucchi   apirti,   senza   cecità

ppi   viviri   ccu  la   moralità  e  la  correttezza
ca   a   nuautri   iè   l’unica   cosa   ca  ni   resta




augurii   da   tutti  li   cumpunenti   di  la  famiglia…
ca  lu  Signuri  putissi  mannari   assai  saluti  misa  ‘nti   la   briglia

e   viri  lu  travagliu,  ppi  lu  figliu  e  la  figlia….
ma   si   nun   arriva,   iè   inutili   ca  unu   si  la   piglia

sa   da   luttari  finu  a   quannu   unu  lu   pustu  piglia…
ppi  essiri   uguali   all’autri,  ppi  aviri  La   pariglia

ca  lu  gioiellinu,  si  pigliassi  puru  la  pariglia…
ppi   putiri   criari,  ccu  Raffaeli,   la  famiglia

Lu  pueta  ca  scrivi,  ti  voli  beni,  cchiosà  di  la   so  vita…
e  ti  augura   buon   compleannu,  e  aviri   serenità,  ‘nti   la   vita

Villarosa  3/3/13    il   tuo   Fedele





Nessun commento:

Posta un commento