mercoledì 26 novembre 2014

LU AUTOBUSSU E LA POSTA

LU  AUTOBUSSU  E  LA  POSTA


Prima  di  mittitri    li  furguna  in   pista
c’era  n’autru  sistema  di  purtari  la  posta !
lu autobussu   di  linea   viniva  utilizzatu
lu  populu  “Lu  Postali”  lu  aviva    nominatu

Quannu  arrivava   lu   Postali   iera   ‘na  festa
a    ddi    timpi   nun   si   comunicava   lesta
si  aspittava     la   littra    di  lu   zitu ….
tannu   nun   c’era  né  Internet  né   situ  !

Staiu  parlannu  di  50  anni    fa,  di   l’annu   1955
quannu,  nti  lu   paisi,  li  telefoni  li    avivanu  si  e   no,   pirsuni   5 
Ancora   stavanu    muntannu    li   centralini,   chiddi   cchè    signorini…
entru  cinqu  o   sei   anni  li   telefoni   furunu    a     tutti   banni

MI   RICORDU   ‘NA   SCENA    di   quannu   iera  carusu
ieramu  suli   a  la    Matrici,   ma  lu  telefunu   iera     in   usu
e  accuminciammu   a    fari   scherzi    telefonici  ‘nti  ogni   latu….
la   centralinista   ni   dissi:    finitila,  o  lu   dicu    a   lu   Prelatu.

iè  incredibili,  cumu   mi   vinu   ‘nti  la   menti   sceni   di  lu    passatu !
ora   turnamu   a  lu   tema    ca   iu    aviva   ‘mpostatu.

L’  autobussu,  cche  psasseggeri  a bordo,   si  firmava   davanti   la   posta
e   scinniva  l’autista  :
  iva  a  ritirari    un   sacchettu     sigillatu
di  l’addettu   consegnatu   !                                                                                                    1/3

Duppu   canciaru   li    cosi   e   misiru   li   furguna   in   pista                                                                                                                         
mi   capito’   di   canusciri   unu   di   chisti,   ca   faiva   l’  autista.

ni   ‘ncuntrammu    ‘nti   nu   matrimoniu,   ‘nti   li    parti    di   Sperlinga                                                                                                                 
unni   IU    cci   aviva   travagliatu,  ccu  tutta   la   carlinga                                                                                                                                                                     
‘nti   stu    matrimoniu,  sulu   la   matri   di   lu    sposu   aviva   la   tristizza                                                                     
ammeci   nuautri   avivamu   l’ alligrizzza.

Quannu    si   iè   carusi   si   vidi   lu   munnu   chianu   chianu                                                                                                                      
ma   iè   giustu   di   accussì,   puru   ca   UNU,   cci     a   da    iri,    pianu   pianu                                                                       
nuautri   ieramu   misi     ccu   l’ alligrizza                                                                                                                                                  
pirchì      Filippu ,   iè   sempri   statu   ‘na   biddizza.

Ci   fù   divirtimintu   puru   ‘nti   la   strata    di   ritornu                                                                                                                                                                                                                                                          
mi   vuliva   passari ,  ma   nun   cunchiuiva   nu   cornu                                                                                                                                                  
iu   ccu   ‘na   Fiat   Panda    russa ,    DIDDU   cco    grussu   machinuni                                                                                                    
nun   putiva   fari   nenti,  mancu   si   si   mittiva    ‘nginucchiuni

iè   ‘na   pirsuna,   alligra,   gintili,  Altruista,   e  Generosa                                                                                                             
‘Na   Vota   Iu   Turnava  Da   Villapriolu  A     Villarosa                                                                                                                                    
aviva    ‘na    fiat   1    bianca,   vecchia   ma   sbriosa                                                                                                                                     
tuttu   ‘na   vota,  u   colmu,  l’impiantu    elettricu    si    affloscia


l’autista   di   lu   furguni   posta, 
iera ,   ca  curriva   ccu  ddu  grussu   machinuni
datu   ca  già  aviva   pusatu  lu   furguni 
e   datu  ca   ancora   iera   a   diuni
                                                                                                                                                        *                                                                                                  2 / 3                                                                

passa  ‘nti   ddu   minutu                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    
e   mi   truva’   tuttu   cunfunnutu                                                                                                                                                                             
“nun   ti   preoccupari,   ca   ti   dugnu    aiutu”                                                                                                                                               
di   accussì   ‘nsemi   a   nautru       mi   anu    scurtatu

iera   tuttu   scuru,   lustru   di   luna  nun   c’i   ‘nnera                                                                                                                                              
mi    aviva   sintutu      pirdutu,   ora   ristu   unni  iera                                                                                                                                    
mi   aviva   scantatu   ca  avissi   arrivatu   nu   machinuni                                                                                                                           
ca   mi   ‘mpaiava  e   mi   purtava  a    rizzuluni

Finu   A   Villarosa   Mi   Anu   Purtatu                                                                                                                                                                     
e  iu   cci   nni    sugnu   gratu                                                                                                                                                                                                          
 e   ringraziamu   puru   DIU                                                                                                                                                                                              
ca  ddu   minutu   lu  a   mannatu                                                                                                                                                                     

e   ccu   tuttu   lu   cori    ‘sta   puisia     cc’i    aiu   didicatu
  Ccu   Stima
  Fedele   Di   Francisca

Villarosa    26  novembre  2014                                                                                 3 / 3                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

Nessun commento:

Posta un commento