domenica 19 ottobre 2014

SALVATORE E LETIZIA

                   SALVATORE  E  LETIZIA
mancu   lu   timpu   di   finiri   ‘na   puisia   ppi   Gianni    
accuminciu   ‘na   puisia    ppi  li   pirsuna  cchiù   ranni
e   datu   ca   nun   puzzu   iri   fisicamente    a   nuddi   banni
iè  la   menti   ca   viaggia   a   tutti   banni.

Travagliava    a   Caltanissetta   tranquillu,
quannu    arriva   un   cuscinu   e  fa  nu    squillu :
“vini  a  lu   Bergiu   ca   guadagni   ppi   deci   voti”….
“iè   inutili    ca    in   Italia,     ti   vuti   e   ti   svuti “  !

Ascutaiu   lu  sò   cunsigliu   timpu     nenti
Gianni  mancu   aviva   misu   lu   primu   denti
Lu   travagliu   cci   fù   immediatamenti…..
ma   iu   lu   stessu,   nun   iera   cuntenti  !

a   nostalgia   iera   troppu     stridenti
iu   vuliva   stari   vicinu   li   me   parenti
mi   diplomaiu   di   idraulicu   velocementi….
e   mi   trasferiu   o   paisi   cumpletamenti.
                                                                      
E   dda   povira   me   muglieri,    ca     a  iutu   apprissu   a   ‘sti   spostamenti
e   iu,      ca   nun    aiu   ascutatu   li   sò   lamenti    !
Letizia    aviva   ragiuni   cumpletamenti
vidinnu   di    la    genti,    li   comportamenti
                                                                                  
Duppu   anni  e  anni   di  travagliu,  nun   m’ a   ristatu  nenti
sulamenti,  aiu   fattu   fari   li   proprietà   a   li   genti   !
Ma   lu   stessu   iu   sugnu   cuntenti….
di  la  muglieri   mia   e    di   li   discinnenti !                                              à continua

di  la   bedda   famiglia   ca    amu   creatu
e   di  la   bedda   muglieri  ca  lu  Signuri   mi  a   mannatu !
tuttu   dui   beni   ni   amu   truvatu
e    si   vidi   lu   risultatu  !

tri   biddi   figli   amu   crisciutu
ranni      travagliaturi    anu   arrinnisciutu
Chiara,  lu  Dutturatu   di  ricerca  a  vinciutu….
tutti,  ranni  sodisfazioni  nanu  datu

Lu  pernu  di   la  famiglia   iè  la   mamma
ca   avissi   a   essiri   chidda  ca  cumanna
siddu  la  avissi  ascutatu  avissimu  la   manna….
ma  a  ma  essiri   cuntenti   di  chiddu  ca  lu  Signuri   ni   manna.

“nnarri’     ‘nti  lu    timpu    nun   si   po    turnari “
di   chiddu   ca   avimu,  na  ma  accuntintari
ma   chiddu   ca    vuliva  iu,     cci  l’  aiu   già …..
 ca  iè  la  muglieri  mia,   ca  mi  duna  tanta  felicità.                                        

Vi   auguru  ‘na  vita  serena,   e   Vi   lu   dici   lu   pueta….
ca   ppi   Salvatore  e  Letizia,   augura   ‘na   vita   lieta.
                 
               ccu   Affettu      Fedele  Di Francisca   16 luglio 2014




Nessun commento:

Posta un commento